صفحه اصلی | صفحه اصلی انجمن | عکس سکسی ایرانی | داستانهای سکسی
فیلم سکسی | سکسولوژی | خنده بازار | داستانهای سکسی(English)
آویزون
انجمن ها | پاسخ | وضعیت | ثبت نام | جستجو | قوانین | آخرین ارسالها |
انجمن آویزون / ورزش / تغذیه ورزشی
<< 1 ... 18 . 19 . 20 . 21 . 22 . 23 . 24 . >>
نویسنده پیام
# : 23 Sep 2008 15:07


تصورات نادرست در مورد رژیم های غذایی :

/upload/th22/266035-33P7U.jpg

تقریباً 55 درصد آمریکایی ها اضافه وزن داشته یا مبتلا به بیماری چاقی هستند در مقایسه با دهه ی هشتاد که این آمار 33 درصد بود. آمار وحشتناک دیگر این است که آمار چاقی در بچه ها نیز روز به روز در حال افزایش است. باور نمی کنید؟ پس نگاهی به بچه ی همسایه یا حتی بچه ی خودتان بیندازید. متوجه چاقی دور کمرشان میشوید؟


حال از خود می پرسیم این آمار وحشتناک به چه دلیل است؟ آیا ما در عصری نیستیم که مردم هر چه بیشتر و بیشتر نسبت به سلامتیشان حساس تر می شوند؟ هرچند اکثر ما در مورد اینکه چطور سلامت بمانیم تصورات نادرستی داریم به خصوص وقتی نوبت به رژیم های غذایی می رسد، اما این حقیقت دارد. فکر کنید ببینید چرا به جای اینکه وزن کم کنید، اضافه وزن هم پیدا کرده اید.



حذف چربی از غذا می تواند به کاهش وزن کمک کند

نادرست. البته درست است که خوردن حبوبات، میوه، سبزیجات و لبنیات که قوت زیاد و کالری پایین دارند به کاهش وزن کمک می کند، اما بسیاری از غذاها و دسرهای فاقد چربی مثل شیرینی و دسرهای منجمد کالری بسیار بالایی دارند. به همین دلیل است که ممکن است با استفاده ی زیاد از این غذاها وزن اضافه کنید. همیشه به میزان کالری غذاها دقت داشته باشید چون مقدار کالری است که باعث بالا رفتن یا پایین آمدن وزن می شود.



ورزش دو یا سه بار در هفته به مدت نیم ساعت به کاهش وزن کمک می کند

نادرست. هر مقدار ورزش البته بهتر از اصلاً ورزش نکردن است. من نمی خواهم بگویم که ورزش کردن بی فایده است. ورزش باعث سوختن کالری می شود و بسیار در کاهش وزن موثر است. اما از آنجا که ورزش با شدت متوسط بیشتر برای حفظ سلامتی است، به کاهش وزن کمک چندانی نمی کند.


پس اگر می خواهید ورزش را به عنوان راهی برای کاهش وزن استفاده کنید، باید از حد متوسط بیشتر ورزش کنید. بهترین راه این است که ورزش را با یک رژیم غذایی مناسب و کم کالری ترکیب کنید.


پیاده روی راهی بسیار مناسب برای کاهش وزن است


درست. پیاده روی نیز مانند سایر فعالیت ها ی جسمی باعث سوختن کالری میشود و به کاهش وزن کمک می کند. پیاده روی تند البته بسیار بهتر و موثرتر از قدم زدن معمولی است. و هرچه پیاده روی طولانی تری داشته باشید، کالری بیشتری خواهید سوزاند.


10000 قدم در روز ( تقریباً 5 مایل) بسیار مناسب است. اگر هر مایل پیاده روی شما حدود 100 کالری بسوزاند، در روز 500 کالری خواهید سوزاند. هر روز این کار را انجام دهید و خواهید دید که در هفته حدود 3500 کالری می سوزانید.




مصرف پروتئین بیشتر به رشد عضلات و ماهیچه ها کمک می کند


نادرست. پروتئین نقش بسیار مهمی در بدن دارد. باعث ساختن و رشد ماهیچه ها می شود، سلول های خونی را می سازد، هورمون ها و آنزیم های بدن را ترکیب می کند و سلول های سیستم دفاعی بدن را تقویت می کند. اما میزان بیش از حد آن به چربی تبدیل خواهد شد.

قانون کلی: هر نوع ماده ی مغذی کالری دار اگر بیش از حد استفاده شود می تواند به عنوان چربی در بدن ذخیره شود. اما بهترین راه برای ساختن ماهیچه، بدن سازی و استفاده ی میزان مناسب کالری ها می باشد.




خوردن تخم مرغ زیاد باعث چاقی نمی شود

درست. تخم مرغ برای شما بسیار خوب است. تحقیقات نشان می دهد که موثرترین مواد غذایی در ابتلا به بیماری های قلبی چربی های اشباع شده است، و تخم مرغ هم درصد بسیار کمی چربی اشباع شده دارد. تخم مرغ کالری پایینی هم دارد (تقریباً 75 کالری). همچنین حاوی مقدار زیادی مواد مغذی و آنتی اکسیدان است.


انجمن قلب در آمریکا اخیراً روی این مسئله توافق نظر کرده اند که خوردن روزی یک تخم مرغ اشکالی ندارد. نکته ی مهم این است که برای پختن تخم مرغ سعی کنید به جای استفاده از کره یا مارگارین، از روغن های گیاهی استفاده کنید.


داروهای رژیمی راه بسیار خوبی برای شروع وزن کم کردن است

نادرست. داروهای رژیمی خاصی برای افراد چاق و آنها که مبتلا به بیماری های منجر شده از چاقی هستند مثل فشار خون و کلسترول بالا یا دیابت ساخته شده است.


درمان های مربوط به چاقی مثل مریدیا (که برای کنترل اشتها روی مغز کار می کند و از جذب چربی توسط بدن جلوگیری می کند) باید برای اصلاح شیوه ی غذا خوردن و زندگی استفاده شود.


چاقی یک نوع بیماری زمان بر است و نمی توان آن را با درمان های کوتاه مدت برطرف کرد.



مکمل های ویتامینه برای کاهش وزن مورد نیازند

نادرست. ویتامین ها معجزه نمی کنند و نمی توانند تاثیر غذاهای پر چربی و کم فیبر را خنثی کنند. سعی نکنید که از مکمل های ویتامینه به عنوان میان بر استفاده کنید. می توانید همین میزان ویتامین را با خوردن میوه ها و سبزیجات تامین کنید. هرچند اگر کمتر از 1500 کالری در روز استفاده کنید، به ناچار باید از مکمل های مولتی ویتامین استفاده کنید.


می توان در حین گرفتن رژیم از غذاهای پرچربی نیز استفاده کرد


درست. این مسئله بیشتر مربوط به روان شناسی است تا فیزیولوژی. اگر شما خوردن همه ی غذاهای مورد علاقه تان را کنار بگذارید، این غذاها به غذاهای ممنوع برای شما تبدیل خواهند شد و شما نیز کم کم علاقه تان از بین خواهد رفت. به جای اینکه خود را کاملاً از خوردن آن غذاها محروم کنید، می توانید خود را به استفاده ی متعادل از این غذاها عادت دهید.

حال که با واقعیات و تصورات آشنا شدید، چه تغییراتی در شیوه ی غذا خوردنتان خواهید داد؟

شیوه ی زندگی خود را تغییر دهید
اول از همه غذاهای ناسالم و هله هوله را از رژیم غذاییتان حذف کنید و آنها را با مواد مغذی مثل میوه ها، سبزیجات و خشکبار جایگزین کنید.


بعد از آن سعی کنید فعالیت جسمی خود را در روز بالاتر ببرید. به طور مثال، می توانید ماشین خود را کمی دورتر از محل کارتان پارک کنید تا بقیه راه را پیاده بروید. یا اینکه به جای استفاده از آسانسور از پله ها بالا بروید.


سیگار و سایر مواد و رفتارهای اعتیاد زا را ترک کنید. سعی کنید برای یک هفته ی خود برنامه ی غذایی ترتیب دهید. حتی می توانید در این برنامه ی غذایی تعدادی از غذاهای مورد علاقه تان مثل پاستا و استیک را هم بگنجانید. اما به میزان مصرفتان توجه داشته باشید.


در آخر متذکر می شوم که سعی کنید روزانه میزان مناسبی آب بنوشید. این باعث میشود که متابولیسم بدنتان تنظیم و سیستم دفاعی بدنتان تقویت شود. هرچه بیشتر آب می نوشید، کمتر گرسنه خواهید شد.



¸.•¨¯`•¸¸شاید زندگی آن جشنی نباشد که آرزویش را داشتی ؛ اما حالا که به آن دعوت شدی تا میتوانی زیبا برقص!!¸.•¨¯`•.¸
# : 24 Sep 2008 11:25


e_h_s_a_n
مرسی داداش بابت مطالب جدیدت

همه ویروسی میشن میگی نه نگاه کن ( مهدی )
# : 25 Sep 2008 21:03


Quoting: viirusi
مرسی داداش بابت مطالب جدیدت

قربونت برم مهدی جان

اگه سرعت دیزلیت بهتر شد او نو ردیفش کن

¸.•¨¯`•¸¸شاید زندگی آن جشنی نباشد که آرزویش را داشتی ؛ اما حالا که به آن دعوت شدی تا میتوانی زیبا برقص!!¸.•¨¯`•.¸
# : 26 Sep 2008 11:07


Quoting: e_h_s_a_n
قربونت برم مهدی جان

اگه سرعت دیزلیت بهتر شد او نو ردیفش ک

ایشالا

همه ویروسی میشن میگی نه نگاه کن ( مهدی )
# : 29 Sep 2008 21:21


گردو بر هر درد بی‌درمان دواست!!:

/upload/th23/268426-32M14.jpg

یكی از خوشمزه ترین راهها برای افزودن مواد مغذی، طعم و تردی به غذا، افزودن گردو به آن است. گردو در ماههای شهریور ومهربرداشت می‌شود و در همه فصول سال وجود دارد و منبع بسیار خوبی از اسیدهای چرب امگا 3 است.
مغز گردو ساخته شده از تكه‌های ناهموار و پروانه‌ای شكل است. این تكه‌ها به رنگ سفید چرك هستند و با پوستی نازك به رنگ قهوه‌ای روشن پوشیده شده‌اند. آنها كمی‌درهمدیگر گره خورده‌اند. این مغزها در پوستی گرد یا دوك مانند به رنگ قهوه ای و خیلی سفت محصور شده اند.

توضیحات
تعجبی ندارد كه این گردوی لذیذ از درختی تزئینی كه به همین علت دارای ارزش زیادی است، پدید می‌آید. مغز گردو شامل دو بخش ناهموار است. این بخش‌ها سفید رنگ هستند و بوسیله‌ی پوششی نازك و قهوه‌ای رنگ پوشیده شده‌اند و بخش‌هایی از آنها به هم متصل است. مغز گردو در پوسته‌ای سخت كه به شكل گرد یا دوك مانند است محصور شده است.
تعداد زیادی گونه درخت گردو وجود دارد،كه فقط سه نوع از آنها قابل مصرف هستند. نوع انگلیسی (یا ایرانی) با نام Juglans regia ، نوع سیاه با نام Juglans nigra ، و نوع سفید با نام Juglans cinerea. نوع انگلیسی محبوب ترین نوع گردو در ایالات متحده است كه به دلیل داشتن پوست نازك به راحتی بوسیله فندق شكن شكسته می‌شود. نوع سیاه، پوست سخت‌تری دارد و دارای مزه‌ای تندتر است. نوع سفید شیرین‌تر و روغنی‌تر از دو نوع قبل است ولی كمتردر مغازه‌ها یافت میشود.

تاریخچه
با وجود اینكه درختان گردو برای هزاران سال است كه كشت میشوند، ولی دارای اجداد متفاوتی هستند. منشا نوع انگلیسی درخت گردو، هند و نواحی پیرامون دریای خزر است و از این رو با نام گردوی ایرانی نیز شناخته می‌شود. در قرن 4 پیش از میلاد، رومی‌ها گردو را به بسیاری از اروپاییان معرفی كردند كه از آن زمان تا كنون در این كشورها درخت گردو كشت می‌شود. در سرتاسر تاریخ، درخت گردو بسیار محترم بوده است، زیرا نه تنها دارای عمری چند برابر طول عمر انسان است، بلكه موارد مصرفی مانند استفاده به عنوان غذا، تولید روغن سوخت فانوس، ساختن پناهگاه و تولید رنگ و استفاده دارویی است. به نظر می‌رسد درخت‌های گردویی كه در آمریكای شمالی كشت میشوند از نوع انگلیسی باشند، زیرا گردو برای اولین بار توسط كشتی‌های بازرگانی انگلیسی به آمریكا برده شد.
امروزه كشورهای اصلی تولید و صادر كننده گردو، آمریكا، تركیه، چین، ایران، فرانسه و رومانی هستند.


مواد موجود در 100 گرم گردو

منگنز 0.85 میلی گرم
امگا 3 2.27 گرم
مس 0.40 میلی گرم
تریپتوفان 0.05 گرم



مزیتهای سلامتی
گردوها به راحتی شكسته می‌شوند. این میوه مغزدار سرشار از اسیدهای چرب امگا 3 است، خصوصاً نوع چربی محافظتی كه بدن نمی‌تواند آن را تولید كند. میزان امگا 3 گردو (4/1 فنجان، 98 درصد چربیهای روزانه را فراهم می‌كند.)، گردو از قلب و عروق محافظت می‌کند، خاصیت ضدالتهابی درآسم، روماتیسم آرتروز و بیماریهای التهابی پوستی مثل اگزما و داء الصرف (نوعی بیماری پوستی) دارد. بعلاوه، گردو حاوی یك ماده آنتی‌اكسیدانت به نام اسید الاژیك است كه سیستم ایمنی را حمایت كرده و به نظر می‌رسد كه خاصیت ضدسرطانی دارد.

به خاطر قلبتان گردو بخورید.
افزودن گردو به غذا یك روش مهم برای بهبود سلامت قلب است. گردو یكی از مهمترین منابع از چربی‌های اشباع نشده است. حدود 15% چربی موجود در گردو، چربی اشباع نشده مفید است. بررسی‌ها نشان‌داده‌است كه افزایش دریافت گردو با غلظت اشباع نشده در وعده غذایی، تأثیرات مثبتی روی میزان بالای كلسترول و دیگر فاكتورهای خطرناك قلب و عروق دارد. در یك بررسی ویژه، تأثیرات پائین‌آورنده كلسترول غذای ناحیه مدیترانه با یك غذای رایج مدیترانه كه 35درصد كالری آن از چربیهای اشباع نشده گردوی موجود در این غذاست را مقایسه كرده‌اند.
تحقیق روی 49 نفر نشان‌داده‌است كه با مصرف مداوم غذاهای حاوی گردو، كل كلسترول LDL (شكل خطرناك آن) كلسترول و a LP (لیپو پروتئین a، تركیب دیگر لیپید كه لخته‌شدن‌خون را افزایش می‌دهد، كه در واقع عامل خطرناكی برای آترواسكلروز(تصلب شرائین است) كاهش می‌یابد.
بعلاوه چربیهای اشباع نشده محافظ قلب، تراكم امگا 3 گردو و همچنین اسیدهای چرب مسئول تأثیرات مثبت گردو در موارد خطرناك قلب و عروق است. امگا 3 از ضربان نامنظم قلب، لخته شدن خون در شریانها (كه تقریباً علت بیشتر حمله‌های قلبی است) جلوگیری كرده و باعث بهبود كلسترولHDL (خوب) می‌شود و برای سیستم قلب و عروق مفید است. امگا 3 همچنین التهاب را كاهش می‌دهد، التهاب بخش كلیدی در مراحلی است كه كلسترول را به پلاكهای مسدود كننده شریان تبدیل می‌كند. این عمل توسط گردو که حاوی میزان بالای ال آرژنین (یك آمینواسید بسیار مهم است كه در هنگام فشارخون بالا از اهمیت خاصی برخوردارند)است انجام می‌گردد. در بدن (خصوصاً در رگهای خونی پركار)آرژنینL به اكسید نیتریك تبدیل می‌شود، یك ماده شیمیایی كه به هموار نگهداشتن دیواره داخلی رگهای خونی كمك می‌كند و اجازه میدهد تا رگهای خونی راحت باشند. افرادی كه فشار خون بالا دارند زمان بسیار دشواری برای نرمال نگهداشتن میزان اكسید‌نیتریك دارند، كه ممكن است به مشكلات سلامتی مهم مرتبط باشد مانند دیابت‌ها و مشكلات قلبی، گردو می‌تواند بعنوان یك افزودنی به غذای آنها كمكهای بسیاری ‌كند. در یك تحقیق چاپ شده در مجله Phytochemistry، سلامت قلبی عروقی توسط گردو را نشان داده است. تحقیق پیشین اظهار داشت كه چند تركیب پلی فنولیك یافت شده در گردو، خصوصاً اسید ellagic و gallic، دارای فعالیت مناسب آنتی اكسیدانت هستند كه از تبدیل كلسترول LDL به رادیكال آزاد مضر جلوگیری می‌كنند. در تحقیق جدید، محققان 16 پلی فنول را شناسایی كردند كه شامل 3 تانن با فعالیت آنتی اكسیدانتی دفاعی است. آنها این میزان را بسیار چشمگیر توصیف كرده‌اند. آنتی اكسیدانتهای گردو نقش كلیدی در سلامت قلب دارند.

گردو، گردوی آمریكایی، شاه بلوط بیشترین مقدار آنتی اكسیدانت از میان میوه‌های دانه‌دار دارند، گردو حاوی بیش از 20 mmol آنتی اكسیدانت در 3 اونس (100 گرم) است. همچنین بادام زمینی (یك سبزی بنشنی) روی دریافتهای غذایی آنتی اكسیدانت تأثیر می‌گذارد. مقدار زیاد آنتی اكسیدانت میوه‌های دانه دار به توضیح نتایج بدست آمده در تحقیق Iowa Womens Heahh Study Iowaكمك می‌كند كه در آن تحقیق مشخص شده است که خطر مرگ ناشی از بیماریهای قلبی عروقی و بیماریهای شریانی قلب با افزایش مصرف كره بادام زمینی/ میوه های دانه دار بسیار كاهش می‌یابد. هنگامی‌كه نتایج حاصله از چهار تحقیق با هم تركیب شدند، مصرف میوه‌های دانه‌دار حداقل 4 بار در هفته، یك كاهش 37 درصدی خطر بیماریهای شریانی قلب در مقایسه با افرادی كه از این میوه‌ها به مقدار كم مصرف می‌کردند و یا اینکه اصلاً مصرف نمی‌کردند، در بر داشت. مصرف بیش از آن، 3/8 درصد ابتلا به بیماریهای قلبی را كاهش می‌دهد.
نكته مفید: برای كاهش خطر ابتلا به بیماریهای قلبی و عروقی از گردو و دیگر میوه‌های دانه‌دار غنی از آنتی اكسیدانت به میزان حداقل 4 بار در هفته استفاده كنید و از آن لذت ببرید.

گردو باعث بهبود عملكرد قلبی با استفاده از مكانیزمهای مختلف است.
اداره دارو و مواد غذایی آمریکا اخیراً به این نتیجه رسیده است كه خوردن 5/1 انس گردو در روز بعنوان یك رژیم كه چربی اشباع شده كمی‌دارد می‌تواند باعث كاهش خطر ابتلا به بیماریهای قلبی شود. این اولین بار است كه یك وعده غذایی و نه غذاهای جانبی نشان داده است كه چقدر برای بیماران قلبی مؤثر است.
گردو باعث تنظیم میزان كلسترول در افرادی می‌شود كه دیابت نوع دوم دارند.
در بیماران دیابتی نوع دوم، افزودن روزانه یك اونس گردو در رژیم غذایی می‌تواند باعث بهبود اساسی در میزان كلسترول شود. تحقیقات بیشتر نشان داده است كه خوردن گردو بعنوان رژیم كم چرب اصلاح شده، باعث كاهش میزان چربی دور قلب در بیماران دیابتی می‌شود كه این با كم كردن میزان چربی در رژیم غذایی به دست می‌آید.
در تحقیقی منتشر شده در Journal of the American Dietetic Association، به 55 نفر بیمار دیابت نوع دو توصیه شد كه رژیم كم چرب داشته‌باشند اما تنها گروهی كه توانست یك چربی محافظ قلب را به دست آورد كه از گردو استفاده می‌كردند (30 گرم تقریبا 1انس در روز). کلیک کنید

گردو موجب كاهش میزان مولكولهایی میشود كه باعث سفتی رگهای قلب میشود.
علاوه بر اینكه گردو در میزان كلسترول تاثیر میگذارد دلایل اینكه چرا گردو باعث كاهش ابتلا به بیماریهای قلبی میشود رژیم ALA غنی از گردو علاوه بر كم كردن كلسترول LD است :
1- میزان پروتئینهای C-REACTIVE را كه باعث التهاب عروق و در نتیجه سخت شدن رگها و ایجاد بیماریهای قلبی میشود را كاهش می‌دهد.
2- باعث افزایش اسیدهای چرب امگا 3 و اسیدهای چرب محافظ امگا 3 EPA و DHA میشود.
3- باعث كاهش میزان 1- ICAM و 1- VCAM و E-Selection ََ می‌شود كه همه اینها در كلسترول موجود است (شیارهای رگ).
گردو باعث محافظت از قلب شما بعد از خوردن یك وعده غذایی چرب می‌شود. گردو كه منبعی بسیار غنی از چربی امگا 3 و ALA است باعث بهبود عملكرد رگها بعد از یك وعده غذایی پرچرب می‌شود و همچنین ممكن است نقش مهمتری به نسبت روغن زیتون در رژیم غذایی مدیترانه ای داشته باشد.
محققان گزارش داده اند كه جریان خون در شریانهای بازو،(اتساع جریان میانی) 24درصد در موارد با كلسترول بالابعد از خوردن گردو همراه غذا افزایش یافت در حالیكه مصرف روغن زیتون همراه با غذا 36 درصد كاهش در جریان خون موجب شد.
E-selection ،مولكولی كه در چسبندگی سلول نقش دارد-فرایندی كه در آن كلسترول آسیب دیده به دیواره رگهای خونی می‌چسبد و پلاك تشكیل می‌دهد-بعد از خوردن گردو كاهش می‌یابد. بسیاری از مردم فراموش كرده اند كه گردو جز اصلی غذای مدیترانه ای است و مزیتهای فراوانی دارد.گردو بر عكس روغن زیتون و دیگر میوه های دانه دار،دارای مقادیری از اسید های چرب اشباع نشده چند گانه است،خصوصا اسید آلفا- لینولنیك(ALA)،یك امگا 3 گیاهی مهم.
این بدان معنا نیست كه خوردن یك مشت گردو می‌تواند جبران یك غذای ناسالم كند. امیلی روس از دانشگاه Universitat Autonoma de Barcelona بیان می‌كند كه: مصرف كنندگان ممكن است از یافته‌های ما اشتباه برداشت كنند كه می‌توانند غذاهایی با چربیهای ناسالم بخورند ولی به غذای خود گردو اضاف كنند.در حالیكه این تحقیق به وضوح نشان می‌دهد كه میوه های دانه دار بسیار مفیدند، و تنها تركیب غذای مدیترانه هستند.
غذای مدیترانه‌ای شامل سبزیجات، میوه‌ها، تمام حبوبات، ماهی زیتون، میوه‌های دانه‌دار است كه سرشار از هزاران ویتامین محافظ، مواد معدنی گیاهی است. این تركیبی از همه مواد مفید است و توضیح می‌دهد چگونه این روش خوردن صحیح با عمر طولانی در ارتباط است و بدن را در برابر بیماریهای بسیاری مثل بیماریهای قلبی عروقی و بعضی از سرطانها مصون نگه می‌دارد.
مطالعات تحقیقاتی

غذا برای تفكر بهتر:
تصور می‌رفت كه گردو غذای مغز است نه فقط بخاطر ظاهر چین دار مغز مانند پوست آن بلكه به خاطرمقادیر زیاد چربیهای امگا 3 موجود در آن.
مغز شما متشكل از بیش از 60 درصد چربی ساختاری است. برای عملكرد مناسب سلولهای مغزی، این چربی ساختاری به چربیهای امگا 3 اصولی موجود در گردو، تخم بذر و ماهی آب سرد نیاز دارد. چون غشاء همه سلولها از قبیل سلولهای مغز یا نورونها اصولاً از چربیها تشكیل شده اند. غشاء سلول دروازه بان سلول است. هر چیزی كه بخواهد وارد یا خارج از سلول شود باید از غشاء بیرونی سلول عبور كند. و چربی امگا 3 كه مایع و انعطاف پذیر است این فرایند را آسان‌تر می‌كند بنابراین توانایی سلول را برای هدایت مواد مغذی افزایش می‌دهد در حالی كه ضایعات را از بین می‌برد، خصوصاً هنگامی‌كه مغز شما در حال تفكر باشد.
مطالعات علمی‌ بیماریهای همه‌در كشورهای مختلفی چون U.S رابطه‌ای بین افزایش نسبت افسردگی و كاهش مصرف امگا 3 در بچه ها، رابطه بین دریافت كم چربی امگا 3 و ADHD انجام شده است. در بررسی اخیر Purdue university نشان داده شده است كه بچه هایی كه اسیدهای چرب امگا 3 كمتر دریافت می‌كنند دارای فعالیت بیش از اندازه، اختلال در یادگیری و مشكلات رفتاری هستند. در تحقیق Purdue، بسیاری از مشكلات رفتاری، خشونت و مشكلات خواب در افرادی كه اسید چرب امگا 3 كمتری دریافت می‌كنند، گزارش شده است. مشكلات یادگیری و سلامتی بیشتر در بچه هایی یافت شد كه غلظت اسید چرب امگا 3 در آنها كمتر بود.
بیش از 2000 پژوهش علمی‌نشان داده اند كه مشكلات بسیاری در رابطه با كمبود امگا 3 وجود دارد. غذاهای آمریكایی تقریباً عاری از امگا 3 است به جزء میوه دانه دار، مثل گردو، بذرها و ماهی آبهای سرد است. در حقیقت، محققان بر این باورند كه حدود 60 درصد آمریكایی‌ها كمبود اسیدهای چرب امگا 3 دارند و حدود 20 درصد كمبود كمتری دارند كه این میزان در خونشان مشخص نیست.

كمك به جلوگیری از سنگ صفرا می‌كند.
مطالعات غذایی 20 ساله روی بیش از 80000 زن از Nurse Health Study نشان داده است كه زنانی كه حداقل 1 اونس میوه دانه‌دار، بادام زمینی یا كره بادام زمینی در هفته مصرف می‌كنند، 25 درصد خطر ایجاد سنگ صفرا در آنها كاهش می‌یابد. 1 اونس فقط 6/28 میوه دانه‌دار یا حدود 2 قاشق سوپخوری كره میوه دانه دار است كه از بیماریهای كیسه صفرا جلوگیری میكند و این راحت تر از خوردن یك مشت گردو به عنوان عصرانه یا خوردن آن همراه با سالاد است.

یك منبع سرشار از ملاتونین
آیا میخواهید شب بهتر بخوابید؟ هنگام شام به سالاد سبزیجات، سالاد میوه یا سبزیجات پخته به اندازه یك مشت گردو اضاف كنید. یا همراه سیب پخته یا گلابی آبپز شده مقداری گردو بخورید.
ملاتونین هورمونی محصول غده صنوبری است كه خواب آور و تنظیم كننده خواب است و همچنین یك آنتی اكسیدانت قوی است كه در گردو وجود دارد كه باعث می‌شود یك عصرانه كامل برای داشتن یك خواب شبانه راحت باشد. ملاتونین به بهبود خواب برای كسانی كه شب كار هستند و افرادی كه از كندی واكنش رنج می‌برند كمك می‌كند اما نگهداشتن میزان مناسب این هورمون برای افراد بیش از 40 سال بسیار مهم است چون مقدار ملاتونین تولید شده توسط بدن با بالا رفتن سن كاهش می‌یابد و این باعث كاهش آنتی اكسیدانت محافظ می‌شود كه ممكن است به گسترش رادیكال آزاد مربوط به بیماریهای آینده ارتباط داشته باشد.
مؤلفان چنین استدلال كرده اند كه گردو در ضمن كمك به مقاومت استرس اكسیداتیو (آسیب رادیكال آزاد)، به كاهش خطر ابتلا به سرطان و تأخیر یا كاهش شدت بیماریهای قلبی عروقی و بیماریهای عصبی مثل بیماری پاركینسون و آلزایمرنیز كمك می‌كند

گردو به وسیله امگا 3 از سلامت استخوان محافظت می‌كند.
اسید لینولنیك آلفا، چربی امگا 3 یافت شده در گردو، با كمك به جلوگیری ازبرداشت شدید استخوان،سلامت استخوان را افزایش می‌دهد.

میزان امگا3محافظ را با خوردن 4 دانه گردو در روز بهبود ببخشید.
خوردن 4 دانه گردو در روز به طور چشمگیری سطحهای خونی اسیدهای چرب امگا 3 محافظ ،اسید لینولنیك آلفا (ALA )و اسید ایكو ساپنتانوئیك (EPA )در افراد بزرگسال را افزایش داد.

مصرف آجیل و خشكبار خطر چاقی را كاهش میدهد.
با اینكه آجیل و خشكبار برای سلامتی قلب بسیار مفید است، بسیاری از افراد برای جلوگیری از چاقی از مصرف آنها خودداری میكنند. بر اساس تحقیقی كه در مجله Obesity (مرض چاقی) منتشر شده است، ترس افراد از چاقی حاصل از مصرف آجیل كاملاً بی‌اساس است. در حقیقت كسانی كه در طول هفته حداقل 2 بار از این مواد استفاده میكنند، كمتر از كسانی كه هیچگاه آجیل و خشكبار مصرف نمیكنند دچار اضافه وزن می‌شوند.
نكته كاربردی: نباید اجازه داد ترس از افزایش وزن، لذت میل كردن آجیل و بسیاری از خواص مفید آن را از ما بگیرد!
* از كره مواد آجیلی در صبحانه استفاده كنید.
* ساندویچ‌های ژله‌ای و كره بادام زمینی دوران كودكی را به خاطر بیاورید. دوباره از این مواد غذایی استفاده كنید.
* یك تكه كرفس را با آجیل پر كنید و به عنوان میان وعده ی بعدازظهر از آن استفاده كنید.
* از آجیل در گندمك صبحانه، سالاد ناهار یا در بین سبزیهای پخته‌ی شام استفاده كنید.
* یا اینكه یك مشت آجیل نمكین را به تنهایی به عنوان یك خوراك مختصر میل كنید.

مغز گردو سرشار از مواد مفید است.
مغز گردو منبعی عالی ازفلز منگنز و حاوی مقادیر زیادی مس است. این دو فلز سازنده بخشی از آنزیم‌هایی هستند كه در عمل اكسیداسیون بدن نقش دارند. برای مثال آنزیم superoxide dismutase كه مواد رادیكال آزاد شده در سیتوپلاسم سلول و میتوكندری (بخشی از سلول كه تولید انرژی میكند) را خنثی میكند، نیاز به مس و منگنز دارد.
مغز گردو حاوی نوعی تركیب آنتی اكسیدان به نام ellagic acid است كه فعالیت‌های متابولیكی كه منجر به سرطان خواهند شد را متوقف میكند. این ماده نه تنها از آسیب دیدن سلول‌ها در معرض مواد رادیكال آزاد جلوگیری میكند، بلكه به خنثی شدن موادی كه میتوانند منجر به ایجاد سرطان شوند كمك كرده و مانع تكثیر سلول‌های سرطانی میشود.

چگونه انتخاب و نگهداری كنیم.
وقتی می‌خواهید گردو (نه مغز گردو) بخرید، سعی كنید آنهایی را انتخاب كنید كه وزن بیشتری دارند. پوست گردو نباید دارای ترك خوردگی، سوراخ یا هر نوع لكه باشد، زیرا این مشخصات اغلب نشانه‌های كپك زدگی مغز گردوست، كه آن را برای مصرف نامناسب می‌كند.
گردوهای پوستدار معمولا در بسته بندی‌های متعددی عرضه میشوند. اگر قصد دارید از این بسته‌ها خریداری كنید، مطمئن شوید كه بسته‌ها حاوی گردوهای تازه هستند و سعی كنید از فروشگاه‌های معتبر خریداری كنید. هنگام خرید گردو، چه به صورت آزاد و چه به صورت بسته بندی، مطمئن شوید كه پوست گردوها چروكیده و یا نرم نیستند. اگر میتوانید گردوها را ببویید تا مطمئن شوید كه بو گرفته و فاسد نیستند.
چون گردو حاوی مقادیر زیادی چربی اشباع نشده‌ است، به راحتی و با سرعت فاسد میشود. از این رو باید نهایت دقت را در نگهداری آن به خرج داد. گردو باید در ظرفهای غیر قابل نفوذ نسبت به هوا نگهداری شود. میتوان آن را در یخچال به مدت 6 ماه و یا در فریزر به مدت یك سال بدون مشكل نگهداری كرد. مغز گردو را اگر در مكانی خنك، تاریك و خشك، مثل یخچال نگهداری كنید، تا 6 ماه تازگی و طراوت خود را حفظ خواهد كرد.

¸.•¨¯`•¸¸شاید زندگی آن جشنی نباشد که آرزویش را داشتی ؛ اما حالا که به آن دعوت شدی تا میتوانی زیبا برقص!!¸.•¨¯`•.¸
# : 29 Sep 2008 21:22


ماده ای فراموش شده و مفید برای قلب:

/upload/th23/268427-99w7T.jpg

با وجود نقش مهم و حیاتی منیزیوم برای سلامتی انسان و تاثیرات فراوان این ماده معدنی در فعل و انفعالات متابولیسمی‌و گردش خون و قلب، از یک سو جامعه در حد کافی نسبت به این نقش و اهمیت آگاه نیست و از طرف دیگر پزشکان نیز به این موضوع به دلایل مختلف توجه خاصی ندارند.
در حالیکه علوم پزشکی و تغذیه تاکنون کمبود منیزیوم را امری نادر تلقی می‌کرد اما برخی معاینات و مطالعات نشان می‌دهند که فقر منیزیوم در بدن و یا حتی کمبود آن اغلب به درستی تشخیص داده نمی‌شود.
از دیدگاه کارشناسان اندازه گیری میزان منیزیوم بدن در اکثر کشورها حتی کشورهای غربی اغلب به دلیل هزینه آن انجام نمی‌شود و بسیاری از موارد فقر منیزیوم همچنان پنهان می‌مانند.
از آنجا که کمبود منیزیوم نشانه‌های بسیار متنوعی دارد، پزشکان اغلب علل دیگری غیر از کمبود منیزیوم برای ناراحتی‌های افراد تشخیص می‌دهند.
این در حالیست که پنهان ماندن کمبود منیزیوم، می‌تواند باعث ناراحتی‌های زیادی از جمله ضعف راندمان و توانایی کار، دردسرهای میگرنی، درد قلب، گرفتگی ماهیچه پا و انگشت شصت پا و ناحیه شکم شود.
منیزیوم همچنین ترمزی در برابر استرس محسوب می‌شود که در جامعه مدرن امروز گسترش یافته است. از آنجا که سلول‌های بدن از طریق هورمون‌های استرس، منیزیوم بیشتری مصرف می‌کنند، مقدار کافی این ماده معدنی به ویژه هنگام استرس مهم است.
امروزه متاسفانه عموم جامعه بندرت می‌داند که با وجود تمام تنوع غذایی حتی در کشورهای پیشرفته (در آلمان یک دهم جمعیت)، کمبود منیزیوم همچنان وجود دارد.
پزشکان نیز تا مدت زیادی اهمیت واقعی منیزیوم را نمی‌دانستند اما امروز مشخص است که کمبود این ماده معدنی می‌تواند باعث ناراحتی‌ها و بیماری‌های مختلفی شود.
مهمتر اینکه ورود مقدار کافی منیزیوم در بدن، برای سیستم قلب و گردش خون مفید است و آن را محافظت می‌کند اما کمبود این ماده معدنی، وضعیت قلب را به مخاطره می‌اندازد و متاسفانه این مهم بندرت مورد توجه قرار می‌گیرد.
بخاطر افزایش و شدت بیماری‌های قلبی، میزان کافی منیزیوم در بدن برای ماهیچه قلب و در نتیجه بهبود فعالیت و به ویژه راندمان آن مهم است. منیزیوم، قلب، ماهیچه‌ها و اعصاب را تقویت می‌کند و جزو مهمترین مواد معدنی برای بدن انسان است و به عنوان نمونه منیزیوم سولفات موسوم به "نمک تلخ" از مدت‌ها قبل به عنوان مسهل و کاهش گرفتگی در عضلات استفاده می‌شود.
منیزیوم در آب، گیاهان و حیوانات پیدا می‌شود و بدن یک انسان 70 کیلوگرمی‌حدود 21 تا 28 گرم مینزیوم دارد. هر چند که مقدار این ماده معدنی در مقایسه با دیگر مواد غذایی در بدن اندک است اما منیزیوم در کنار پتاسیم بیشترین مواد معدنی در سلول‌های بدن هستند. حدود 60 درصد از منیزیوم در اسکلت انسان ذخیره است و در صورت نیاز می‌تواند سریعا آزاد شده و مورد استفاده بدن قرار گیرد. منیزیوم برای رشد سالم استخوان‌ها و دندان‌ها نیز بسیار مهم است.
40 درصد از منیزیوم بدن در ماهیچه‌های قلب و اسکلت بدن هستند و صرفا حدود یک درصد از منیزیوم در کبد و مایعات بدن به عنوان نمونه خون پیدا می‌شود. منیزیوم در فعالیت 300 آنزیم در بدن دخالت دارد و در متابولیسم کربوهیدرات‌ها، آلبومین‌ها و چربی‌ها و همچنین تقسیم سلولی نقش مهمی‌ ایفاء می‌کند.
منیزیوم یک نقش کلیدی در عملکرد سالم گردش خون و قلب دارد و در همکاری و هماهنگی سلول‌های عصبی و ماهیچه‌ای دخالت دارد و بدین ترتیب برای تمام سیستم عصبی مهم است و به عنوان نمونه تحریک و تهیج و برانگیختگی اعصاب و ماهیچه‌ها را محدود می‌کند. از آنجا که منیزیوم در روده کوچک جذب می‌شود، جذب آن از طریق کلیسم بشدت بهبود می‌یابد.
کمبود منیزیوم حتی می‌تواند باعث بروز یا تشدید ناراحتی‌های مختلف عصبی، بروز ترس و وحشت و یا افسردگی شود. علت وسعت تاثیر گذاری منیزیوم در بدن، دخالت این ماده معدنی در فعل و انفعالات متابولیسمی‌بسیار مختلف است. منیزیوم به جز پیشگیری از افزایش بیش از اندازه و حد فشار و بار بر روی ماهیچه قلب قادر است از دیگر بیماری‌ها و ناراحتی‌ها نیز جلوگیری کند.
منیزیوم می‌تواند رگ‌های خونی را باز و فراخ کرده، قدرت جاری شدن خون را بهبود بخشیده و خون بیشتری به ارگان و بافت برساند و در نتیجه تاثیر خوب و غیرمنتظره‌ای بر روی گرفتگی ماهیچه پا داشته و حتی ناراحتی گردش خون را کاهش دهد.
بدن یک بزرگسال روزانه 300 تا 400 میلی گرم منیزیوم نیاز دارد اما این نیاز در مواردی چون فشار و بارسنگین امور روزمره، استرس، دوران پس از پشت سر گذاشتن یک بیماری، حاملگی، شیردهی و حتی در دوره رشد افزایش می‌یابد.
جامعه آلمانی برای تغذیه، نیاز روزانه به منیزیوم برای دختران جوان (15 تا 19 ساله) را تا 350 میلی گرم و برای زنان ( از 25 سالگی) را 300 میلی گرم تعیین کرده است. این جامعه نیاز روزانه به منیزیوم برای پسران جوان (15 تا 25 ساله) را تا 400 میلی گرم و برای مردان ( از 25 سالگی) را 350 میلی گرم تعیین کرده است.
حدودا 60 درصد از منیزیوم در بدن به استخوان‌ها و بقیه آن به بافت و ارگان‌های مختلف متصل هستند و صرفا حدود یک درصد از تمام منیزیوم بدن در خون حل شده است. بدین خاطر در صورتیکه پزشک کمبود منیزیوم در خون را تشخیص دهد، این رقم بیانگر وضعیت واقعی میزان این عنصر معدنی در بدن فرد نیست.
در صورت ورود و جذب کم منیزیوم به بدن، بدن نیاز خود را از ذخیره‌هایش رفع می‌کند. فاکتورهای مختلفی می‌توانند در جذب و یا تشدید دفع منیزیوم از بدن موثر واقع شوند و بدین ترتیب نیاز بدن به این ماده معدنی را افزایش دهند. آزمایشات انجام شده بر روی 1000 بیمار نشان می‌دهد که حداقل 45 درصد از آنها کمبود منیزیوم داشتند.
"کاترین راشکه" از جامعه پزشکی تغذیه و رژیم غذایی در باد آخن می‌گوید، تغذیه‌ای که منیزیوم کافی نداشته‌باشد، ریسک و خطر ناراحتی‌های در ارتباط با نظم ضربان قلب را افزایش می‌دهد.
نوار قلب و اندازه‌گیری غلظت منیزیوم خون 22 خانم که تغذیه‌ای با میزان متفاوت منیزیوم دریافت کردند، پس از 21 ساعت نشان می‌دهد که غلظت این ماده معدنی در خون و ادرار گروهی که تغذیه‌ای با منیزیوم ناکافی داشته‌اند در مقایسه با گروه دیگر بشدت و به طور چشم گیری کاهش یافته است.
همزمان نوار قلب گروهی که تغذیه‌ای دارای منیزیوم ناکافی داشتند، افزایش شدید و چشم گیر ناراحتی‌های در ارتباط با تنظیم ضربان قلب را نشان داد.
بدین ترتیب کمبود منیزیوم، ریسک و خطر اینگونه ناراحتی‌ها را افزایش می‌دهد و مطالعات مختلف نیاز مبرم بدن به تامین کافی منیزیوم ثابت می‌کند.
منیزیوم در انتقال تحریک اعصاب بر روی ماهیچه‌ها و همچنین انقباض ماهیچه‌ای یک نقش مهم ایفاء می‌کند.
پس از یک سکته قلبی حاد، مصرف منیزیوم تزریقی می‌تواند ریسک ناراحتی‌های بطنی را کاهش دهد. بدین خاطر پزشکان باید به وضعیت منیزیوم در بدن مبتلایان به نامنظم بودن ضربان قلب توجه کنند.
به ویژه در مواردی که بیماران، داروی ادرارآور (دیورتیک) و یا مسهل مصرف می‌کنند و یا اینکه به دلایل دیگری از جمله اسهال، دردهای مزمن کلیه، دفع منیزیوم بدن آنها زیادتر شده است، خطر عدم تامین کافی بدن با منیزیوم وجود دارد.
از سوی دیگر جامعه بیوفاکتورها در آلمان هشدار می‌دهد که کمبود منیزیوم می‌تواند باعث تشدید آسیب‌های ناشی از بیماری قند نیز بشود.
مطالعات دانشگاه اشتوتگارت – هوهنهایم بر روی 5 هزار و 500 بیمار دیابت نشان می‌دهد که از میان این تعداد، صرفا 11 درصد از مصرف کنندگان انسولین و 15 درصد از بیمارانی که ضرورتی به مصرف انسولین نداشتند، میزان کافی منیزیوم در بدن داشتند. این در حالیست که این کمبود می‌تواند برای روند بیماری آنها، پیامدهای شدیدی همراه داشته باشد. بیماران دیابت مقدار زیادی از منیزیوم را از طریق کلیه‌های خود دفع می‌کنند.
در حالیکه منیزیوم تاثیر انسولین در بدن را نیز بهتر می‌کند، کمبود این ماده معدنی نه تنها شرایط برای دیابت را تشدید می‌کند بلکه حتی آسیب‌های بعدی نگران کننده از جمله ناراحتی‌های متابولیسم در قلب و رگ‌های خونی را نیز تشدید می‌کند.
پرفسور "هانس – جورج کلاسن" رییس جامعه بیوفاکتورها و کارشناس منیزیوم از اشتوتگارت – هوهنهایم می‌گوید، مطالعات گسترده نشان می‌دهند که غلظت پایین منیزیوم در خون، ریسک و خطر برای بیماری‌های گردش خون و قلب را افزایش می‌دهد.
طبق تازه‌ترین دانستی‌ها و اطلاعات، چنین به نظر می‌رسد که کمبود منیزیوم روند و پروسه‌های عفونتی را نیز تشدید می‌کند که این امر می‌تواند به دیواره و جدار رگ‌ها آسیب وارد کنند.
طبق گزارش نشریه تخصصی آمریکن ژرنال برای اپیدمیولوژی از یک تحقیقات، منیزیوم کافی می‌تواند ریسک سرطان روده را نیز کاهش دهد.
پژوهشگران در این تحقیقات، عادات غذایی و وضعیت سلامتی بیش از 35 هزار خانم بین 55 تا 69 سال را به مدت 16 سال بررسی کردند. ریسک و خطر برای سرطان روده در خانم‌های با بیشترین میزان مصرف منیزیوم ،27 درصد نسبت به آنهایی که منیزیوم کافی مصرف نکرده بودند، کاهش یافت.
پژوهشگران احتمال می‌دهند که منیزیوم از رشد غیرکنترل شده سلول‌ها در بافت روده جلوگیری می‌کند و مصرف روزانه 300 تا 400 میلی گرم این ماده برای کاهش ریسک سرطان روده را توصیه می‌کنند.

گروههایی که نیاز ویژه ای به منیزیوم دارند :
زنان باردار، مبتلایان به فشار خون بالا و ناراحتی های قلبی، افراد دارای کار بدنی سنگین و ورزشکان و افراد مسن گروههایی هستند که نیاز بیشتر و ویژه‌ای به منیزیوم دارند.
از آنجا که میزان منیزیوم در دوران بارداری کاهش یافته و همزمان دفع آن افزایش می‌یابد، بافت‌های نوزاد و مادر نیاز بیشتری به منیزیوم پیدا می‌کنند.
بدین خاطر توجه به ورود کافی منیزیوم به بدن در دوران بارداری و شیردهی، می‌تواند مشکلات جانبی دوران بارداری و تولد نوزاد را کاهش داده و به عنوان نمونه وزن نوزاد را هنگام تولدافزایش دهد.
برخی از ناراحتی‌ها و دردهای زنان در دوره حیض از جمله گرفتگی در ناحیه شکم را نیز می‌توان با مصرف منیزیوم رفع کرد. جامعه آلمانی برای تغذیه، میزان نیاز روزانه منیزیوم برای زنان باردار 300 میلی گرم و مادران شیرده 390 میلی گرم توصیه کرده است.
اهمیت منیزیم برای ورزشکاران نیز بدین خاطر است که بدن هنگام تحرک و فعالیت های سنگین از طریق تعریق این ماده معدنی را از دست می‌دهد (60 تا 145 میلی گرم در هر لیتر) و باید جایگزین شود، در غیر این صورت، ارزش سلامتی آفرین و فرحبخش ورزش نیز برعکس خواهد شد.
استرس و تشدید فشارهای روزمره، بیماری قند (دیابت)، نشانگان (سندروم) متابولیسمی‌ و تمام بیماری‌های روده‌ای – معده‌ای، میگرن، رژیم‌های طولانی مدت لاغری و یا کم وزنی، کمبود کلیسم، مصرف داروهای مشخصی چون قرص ضدبارداری، قرص ادرارآور، داروی تنظیم ضربان قلب، گرفتگی ماهیچه‌ها در ناحیه پا و انگشت شصت پا نیز نیاز فرد به منیزیوم را افزایش می‌دهد. از سوی دیگر در مبتلایان به بیماری‌های قلبی، فشار خون بالا، ناراحتی‌های گردش خون، آرتریوزکلروس، ضعف ماهیچه‌ها، ضعف قوای بدنی و راندمان، عصبانیت و افسردگی نیز اغلب یک کمبود پنهانی منیزیوم مشاهده می‌شود.
نشانه‌های یک فقر و یا کمبود منیزیوم در تمام بدن از سر تا پا ظاهر می‌شوند و پیدایش سردردهای میگرنی، کاهش سعه صدر و مدارا در برابر استرس، کاهش توانایی کار و راندمان، افزایش احساس کوفتگی و خستگی، پرش در ناحیه دهان و ابروها از جمله نتایج این فقر و کمبود در بدن هستند.
درد ناحیه قلب و سینه، نامنظمی‌در ضربان قلب، گرفتگی در ناحیه شکم و ماهیچه پا و انگشت شصت پا از دیگر پیامدهای فقر و یا کمبود منیزیوم در بدن هستند. کمبود منیزیوم در کودکان، خود را به صورت درد شکم نشان می‌دهد.
از سوی دیگر این سوال مطرح است که آیا تغذیه روزانه قادر به رفع نیاز منیزیوم بدن ما است؟ به طور کلی حدس زده می‌شود که نیاز روزانه منیزیوم در افراد سالم و مصرف کنندگان یک تغذیه معمولی و ترکیبی برطرف می‌شود.
در صورت مصرف کافی منیزیوم که بطور میانگین 300 تا 400 میلی گرم است، بدن می‌تواند کمبودهای کوتاه مدت را نیز از طریق دسترسی به ذخایر منیزیوم موجود در اسکلت تامین کند.
از سوی دیگر دریافت و جذب منیزیوم از طریق غذا و خوراک می‌تواند برای افراد متفاوت بوده و روزانه بین 150 تا 550 میلی گرم باشد. بدین ترتیب مرز فقر منیزیوم را می‌توان 200 میلی‌گرم تعیین کرد، اما سوال این است که آیا مصرف منیزیوم عوارض جانبی دارد و آیا یک فرد می‌تواند بیش از اندازه منیزیوم مصرف کرده باشد؟
مصرف روزانه تا 700 میلی‌گرم منیزیوم برای پیشگیری و درمان مشکل آفرین نیست و این مقدار برای کلیه‌های سالم زیاد نیست و مقدار مازاد آن دفع می‌شود.
صرفاً در موارد اندکی از جمله وجود ناراحتی‌های مزمن کلیوی، مصرف بیش از اندازه منیزیوم مشکل آفرین خواهد بود و باعث اسهال می‌شود اما این وضعیت به محض کاهش مقدار مصرف منیزیوم مجددا از بین می‌رود.
بعلاوه برای پیشگیری از سکته مغزی، دردهای ماهیچه‌ای، عصبانیت و افسردگی می‌تواند تجویز روزانه مقدار منیزیوم را 200 تا 400 میلی گرم و احتمالا حتی تا 700 میلی گرم افزایش داد. برای بهبود جذب منیزیوم در بدن، بهتر است که فرد مقدار تجویز شده را در دو تا سه وعده در طی روز مصرف کند.
تجویز منیزیوم بایست جزو نسخه و درمان مبتلایان به بیماری‌های قلبی باشد و در این صورت اکثراً می‌توان مصرف داروهای دیگر در این بیماران را کاهش داد.
منیزیوم در عین حال باید تحت نظر پزشک و در مقدار کافی و زمان طولانی مصرف شود. منیزیوم با تغذیه سالم و معمولی به بدن وارد می‌شود اما ربایندگان و سارقین منیزیوم در بدن از جمله اسهال و یا بیماری قند (دیابت) نیز به وجود این ماده معدنی در بدن لطمه وارد می‌کنند.
حتی داروهای مشخصی از جمله قرص ضد بارداری، قرص‌های ادرارآور (دیورتیک) و مسهل ها نیز می‌توانند به میزان منیزیوم در بدن آسیب برسانند.
مسله جبران کمبود منیزیوم در بدن بسیار مهم است اما استفاده و مصرف این ماده معدنی به تنهایی، بدن را با برخی مشکلات مواجهه می‌کند. سلول ها نمی‌توانند از منیزیوم اضافی وارد شده به بدن استفاده کنند و بخش بزرگی از آن مجددا دفع می‌شود.
یکی از معروفترین متخصصین تغذیه پزشکی از دانشگاه "هوهن هایم" اخیرا در یک کنفرانس تخصصی تاکید کرد که منیزیوم بهتر است همراه با یک "همتا" موسوم به "اسید اوروتیک" مصرف شود تا از این طریق استفاده سلول ها از منیزیوم بهبود یابد.
از سوی دیگر از آنجا که اسید اوروتیک برای متابولیسم انرژی نیز بسیار مهم است، یک فاکتور حفاظتی نیز برای بدن محسوب می‌شود.
منیزیوم به ویژه در مواد غذایی گیاهی از جمله گردو، بادام، ارزن و دانه های خوراکی یافت می‌شود. در هر 100 گرم مواد غذایی از جمله کاکائو 415، جوانه گندم 308، آرد سویا 235، برنج سبوس دار 201، چای 184، بادام 170، بادام خاکی 150، فندق 150، لوبیا سفید 133 میلی گرم منیزیوم وجود دارد.
منیزیوم در بقولات( انواع لوبیا، عدس، لپه و ماش)، ماهی، پنیر و میوه‌های خشک و برخی از آب های مواد معدنی، سبزیجات و کاهو نیز وجود دارد. اما در نقاطی که استفاده کود پتاسیم به منیزیوم در زمین آسیب می‌رساند، سیزیجات و میوه‌ها صرفا مقدار کمی‌منیزیوم دارند. از طرف دیگر بخشی از منیزیوم موجود در مواد غذایی هنگام پختن در آب از بین می‌رود.

¸.•¨¯`•¸¸شاید زندگی آن جشنی نباشد که آرزویش را داشتی ؛ اما حالا که به آن دعوت شدی تا میتوانی زیبا برقص!!¸.•¨¯`•.¸
# : 29 Sep 2008 21:30


بعد از عمل چه بخوریم؟!

/upload/th23/268431-42x8E.jpg

همان‌طور که می‌دانیم تغذیه مناسب برای تمام افراد لازم است ولی تغذیه خوب بخصوص برای فردی که بیمار است اهمیت بیشتری دارد. بیمارانی که در طول دوران بیماری تغذیه مناسبی دارند به ویژه اگر رژیم غذایی آنها کالری و پروتئین کافی داشته‌باشد و از نظر ویتامین‌ها و مواد‌معدنی ضروری غنی باشد در مقابل عوارض بیماری و روش‌های مختلف درمانی مثل داروها، اشعه درمانی، شیمی‌درمانی و جراحی و غیره از مقاومت بیشتری برخوردارند و سریع‌تر بهبودی می‌یابند. رژیم‌غذایی مناسب به حفظ قدرت بدنی بیمار کمک می‌کند و از انهدام بافت‌های بدن جلوگیری نموده و به بازسازی بافت‌هایی که تحت تاثیر عوامل بیماری و درمانی قرار گرفته‌اند کمک می‌کند. عادات غذایی خوب در بیماران می‌تواند موجب پیشگیری از ابتلاء آنها به بیماری عفونی شود و در صورت ابتلاء کمک می‌کند که سریع‌تر خوب شود. وقتی که یک بیمار به هر دلیل کمتر از نیاز واقعی خود غذا می‌خورد، ذخایر چربی و پروتئین و سایر مواد مغذی در بدن مثل آهن کم می‌شود و باعث کاهش وزن، کم خونی، ضعف شدید و استعداد ابتلا به بیماری‌های عفونی می‌شود.

نیازهای غذایی فرد بیمار معمولاً همان نیازهای فرد سالم است اما گاهی بیماری تغییراتی در بدن ایجاد می‌کند که تعادل تغذیه‌ای بدن را بهم می‌زند. ممکن است قسمتی از بدن در اثر بیماری کارکرد مناسب نداشته باشد در این صورت باید برنامه غذایی مناسبی داشته باشیم تا به بهبود عضو بیمارکمک کند و اگر عضو مبتلا در رابطه با دستگاه گوارش یاسوخت و ساز بدن است رژیم باید طوری باشد که به این عضو فشار وارد نشود.

اگر بیماری همراه تب است نیاز بدن به کالری و پروتئین و ویتامینها بیشتر می‌شود در حین بیماری ممکن است فرد لاغر شود که یا به علت تب است که مصرف انرژی را در بدن بالا می‌برد و از طرفی باعث بی اشتهایی می‌شود یا اینکه بیمار به حد کافی غذا مصرف می‌کند اما در روده‌ها این غذا جذب نمی‌شود. بیمارانی که بیماری سخت و مزمن دارند یا عمل جراحی شده‌اند به پروتئین بیشتری احتیاج دارند.

در هر وعده غذایی باید غذاهای پروتئین‌دار گنجانده شود. غذاهای پروتئین حیوانی مثل: گوشت، تخم مرغ، جگر و پنیر بیشتراستفاده شود. شیر هم غذای پروتئینی خوبی است اگر در مصرف آن مشکل وجود ندارد یا پزشک آن رامنع نکرده، می‌توانید آن را گرم یا سرد بنوشید یا در تهیه غذا از آن استفاده کنید بندرت بعضی از بیماران از مصرف پروتئین منع می‌شوند که در این صورت طبق دستور پزشک باید عمل شود.

و امابیمارنی که جراحی می‌شوند، معمولاً چند روزی را در بیمارستان بستری هستند و رژیم غذایی آنها تحت نظر پزشک و متخصص تغذیه تنظیم می‌شود و با رفتن بیمار به منزل باید ادامه‌یابد. مسئله مهمی ‌که باید به آن توجه شود این است که بهتر است بیمارانی که قرار است جراحی شوند از قبل از نظر تغذیه‌ای بررسی شوند. چون افرادی که قبل از عمل تغذیه خوبی داشته‌اند جراحی را بهتر تحمل می‌کنند و زودتر هم خوب می‌شوند و به عوارض بعدی (بخصوص سوء تغذیه) کمتر دچار می‌شوند و نیز آشنایی با رژیم غذایی که بعد از عمل ملزم به رعایت آن هستند هم باید صورت گیرد تا همکاری بیشتری توسط بیمار بعد از عمل صورت گیرد و در نتیجه دوران نقاهت کوتاهتر و عوارض کمتری را تجربه کند.

معمولاً بی اشتهایی، استفراغ و تب از مشکلات عمومی ‌بعد از جراحی است که تغذیه بیمار را مختل می‌کند. بخصوص اگر اعمال جراحی روی دهان، فک، حلق، مری و قسمت‌های دیگر دستگاه گوارش انجام شده‌باشد که بعلت محدودیت‌های زیادی که در این موارد خاص ایجاد می‌شود، اختلالات تغذیه‌ای بیشتری بوجود می‌آید و احتیاج به مراقبت بیشتری وجود دارد. پس از جراحی بیمار هر چه سریع‌تر بتواند رژیم غذایی عادی را تحمل کند به همان اندازه نیز کار طبیعی دستگاه گوارش او سریع‌تر بازگشت خواهد کرد. شروع مصرف غذا موجب تحریک شیوه‌های گوارشی و تقویت کار معده و حرکات روده‌ها می‌شود ورزش و فعالیت در بسته نیز به فرآیند گوارشی کمک می‌کند و ازبروز التهاب معده و شکم بعلت احتباس گاز و یبوست جلوگیری می‌کند. جویدن غذا مانع التهاب غدد بزاقی هم می‌شود.

پیشرفت هر بیمار به سمت دریافت رژیم غذایی عادی باید طبق برنامه‌ای باشد که منحصراً برای همان بیمار تدوین شده است. البته نوع جراحی و بیهوشی نیز روی برگشت به سوی رژیم عذایی معمولی اثر مستقیم دارد. پس از خروج کامل بیمار از بیهوشی و برطرف شدن تهوع می‌توان مرحله اول رژیم عادی را شروع کرد و معمولاً این برنامه با رژیم غذایی مایعات رقیق شروع می‌شود و با رژیم مایعات غلیظ ادامه می‌یابد و در صورت تحمل بیمار رژیم غذایی نرم استفاده می‌شود تا بتدریج آماده‌پذیرش غذای معمولی شود. بعد از 3-2 روز بیمار به حالت عادی برمیگردد و در رژیم غذایی عادی بیمار غذاهای مورد علاقه بیمار اضافه می‌شود.

رژیم مایعات رقیق:

این رژیم غذایی در دوران حاد بیماریهای سخت و در مواردی که بیمار دچار تب، تهوع، استفراغ، بی اشتهایی شدید، نفخ و اسهال است و همچنین بلافاصله بعداز عمل جراحی توصیه می‌شود. معمولاً بیماران بعد از عمل به مصرف مایعات تمایل بیشتری دارند و آن را بهتر تحمل می‌کنند. اگر بیمار استفراغ نکرد می‌توان این رژیم را شروع کرد که شامل آب معمولی، چای‌کم‌رنگ، شربت قند ساده و رقیق، آب میوه‌های صاف شده‌باشد. در شروع مصرف این مایعات، حجم این مواد حدود نصف استکان کوچک(30cc) باید باشد و ساعت به ساعت به بیمار داده شود. با بهبود بیشتر بیمار به حجم یک استکان (60cc) در ساعت می‌شود. این مایعات نباید خیلی داغ یا سرد باشند. مایعات رقیق دارای کالری بسیار اندکی هستند و رژیم کاملی را تشکیل نمی‌دهند و بنابراین با بهبود نسبی بیمار و دستور پزشک رژیم غذایی به مایعات غلیظ تعییر می‌یابد.

رژیم مایعات غلیظ:

بعد از سپری شدن نسبی دوران حاد بیماری و بهبود نسبی بعد از عمل می‌توان این رژیم را شروع کرد. مواد مجاز این رژیم عبارتند از: مایعات مجاز رژیم رقیق بعلاوه شیر بدون چربی، شیر معمولی، مخلوط شیر و تخم مرغ، سوپ‌های تهیه شده ار گوشت تازه، حبوبات یا غلات و سبزی، این سوپ‌ها پس از آماده شدن باید صاف شوند سپس موردمصرف قرار بگیرند.

باید این مایعات تدریجاً با حجم کم وارد رژیم شوند و به تدریج حجم مایعات هر وعده را افزایش داد و فاصله وعده‌ها را افزایش دادتا اینکه به شش وعده در شبانه روز برسد. در صورتیکه بیمار منع مصرف خامه ندارد می‌توان به مایعات مجاز آنرا اضافه کرد و کالری وعده غذایی رابالا برد. در صورت تحمل رژیم مایعات غلیظ و بهبودی بیشتر و کاهش عوارض بیماری می‌توان از رژیم غذایی نرم که کاملتر است استفاده کرد.

رژیم نرم:

این رژیم بخصوص برای بیمارانی که قدرت جویدن ندارند، مناسب است. رژیم غذایی نرم شامل غذاهایی به صورت مایع، خمیری یا پوره است که از موادی تهیه می‌شود که هضم آنها آسان باشد. بنابراین مصرف غذاهای فیبردار مثل سبزی‌ها، میوه‌های خام، سبوس غلات و پوسته حبوبات و غذاهای سرخ شده، ادویه، چاشنی‌های تند و مواد محرک مجاز نیست.

ولی می‌توان سبزی و میوه پخته، نان بدون سبوس، آرد غلات بدون سبوس را مصرف کرد. برای تهیه سوپ و پوره می‌توان از گوشتهای تازه استفاده کرد. مواد غذایی مجاز را می‌توان پس از پختن به کمک شیر، آب میوه، خامه، کره و تخم مرغ به صورت پوره یا خمیری نرم درآورد. اگر مصرف چربی برای بیمار منع نشده با اضافه‌کردن کره و خامه می‌توان کالری غذا را بالا برد و با افزودن شیر و تخم مرغ به مایعات می‌توان پروتئین غذا را زیاد کرد.

شیر برنج و فرنی از غذاهای مناسب این رژیم است. تخم مرغ را می‌توان به صورت آب پز درآورد و آن را له کرد و به کمک شیر و کره به شکل پوره درآورد.

یا به صورت خام با شیر مخلوط کرد. مصرف آب میوه‌های تازه و شیرین برای تامین ویتامین‌ها و مواد معدنی مجاز است. رژیم غذایی نرم در صورتیکه با دقت تهیه شود از نظر تغذیه‌ای کمبود ندارد و برای مدت طولانی می‌تواند مورد استفاده قرار گیرد.

در جراحی‌های دستگاه گوارش تا برگشت حرکات دودی روده‌ها نمیتوان مایع یا غذا به بیمار داد. اگر بعد از جراحی مایع یا غذای خوراکی تجویز نمی‌شود باید بهداشت دهان بیمار رعایت شود. پاکیزگی و مرطوب بودن دهان باعث به اشتها افتادن بیمار و برطرف شدن حالت تهوع می‌شود.

¸.•¨¯`•¸¸شاید زندگی آن جشنی نباشد که آرزویش را داشتی ؛ اما حالا که به آن دعوت شدی تا میتوانی زیبا برقص!!¸.•¨¯`•.¸
# : 29 Sep 2008 21:32


رژیم غذایی مناسب جهت بهبود باروری در مردان:

/upload/th23/268433-57w5h.jpg

تغذیه تاثیری مستقیم بر توانایی اسپرم دارد. تحقیقات نشان می‌دهد که داشتن عادات بد غذایی، برای مثال مصرف مکرر مشروبات الکلی، می‌تواند باعث پایین آوردن کیفیت و مقدار اسپرم شده و لقاح تخم را دشوارتر می‌کند و از آنجا که ناباروری به همان اندازه که جزء مشکلات خانم‌هاست، مشکل آقایون نیز به حساب می‌آید—تقریباً %40 از ناباروری‌ها به مردها برمی گردد—داشتن تغذیه سالم احتمال بچه‌دار شدن شما را بالا خواهد برد.

باروری تنها دلیل ایجاد تغییر در رژیم غذایی نیست. تحقیقات نشان می‌دهد که پدرهایی که در ماه قبل از لقاح تخم، زیاد از مشروبات الکلی استفاده می‌کنند—تقریباً دو نوشیدنی الکلی در روز—نوزادانشان تقریباً 200 گرم کمتر از نوزادان دیگر وزن دارند. وزن کم در هنگام تولد مشکلی بسیار جدی است که می‌تواند بر سلامت فیزیکی و ذهنی کودک شما در ادامه زندگیش، تاثیر بگذارد.

اینکه نوشیدن قهوه به قدرت باروری شما صدمه می‌زند یا آن را تقویت می‌کند، چندان روشن و آشکار نیست. گرچه برخی تحقیقات نشان می‌دهد که قهوه باروری آقایون را مختل می‌کند، اما یک تحقیق برزیلی نشان داد که اسپرم مردانی که قهوه مینوشند، قدرت شناوری بیشتری داشته که می‌تواند باعث تقویت قدرت باروری شود. مطمئن‌ترین کار این است که مصرف قهوه را تا یک تا دو فنجان در روز محدود کنید.

کدام مواد مغذی از اهمیت بیشتری برخوردارند؟

رژیم غذایی شما باید به اندازه رژیم غذایی همسرتان متعادل، متنوع، و مغذی باشد.
چند توصیه مفید برای پدران آینده:
* به اندازه کافی از موادغذایی سرشار از ویتامین C و سایر آنتی‌اکسیدان‌ها استفاده کنید. این موادمغذی به جلوگیری از نقص و عیب اسپرم کمک کرده و جنبندگی آن را افزایش می‌دهد. یک لیوان آب پرتقال در روز تقریباً 124 میلی‌گرم ویتامین C در خود دارد. خوب است که در روز حداقل 90 میلی‌گرم یا بیشتر و اگر سیگار می‌کشید حداقل 125 میلی‌گرم استفاده کنید.
* به اندازه کافی روی (zinc) مصرف کنید. تحقیقات بسیاری نشان می‌دهد که حتی کمبودهای کوتاه مدت روی می‌تواند حجم نطفه و سطح تستوسترون را کاهش دهد. منابع عالی که می‌توانید مقدار توصیه‌شده روزانه یعنی 11 میلی‌گرم روی را از آن مصرف کنید شامل صدف خوراکی (8 عدد صدف متوسط تقریباً حاوی 16 میلیگرم روی است)، گوشت پشت مازو گاو (85 گرم حاوی 4.8 میلیگرم روی است)، لوبیا پخته (یک فنجان از آن حاوی 3.5 میلیگرم روی است، و قسمت‌های سیاه گوشت مرغ (2.38 میلیگرم روی در هر 85 گرم) می‌شود.
* اسید فولیک مصرف کنید. تحقیقات نشان میدهد که مردانی که سطح ویتامین B در بدنشان پایین است، اسپرم کمتری دارند. می‌توانید 400 میکروگرم مورد نیاز روزانه‌تان را با خوردن سیریال‌های صبحانه، سبزیجات، و آب پرتقال تامین کنید اما مصرف مکمل اسید فولیک یا مولتی ویتامین برای اطمینان بیشتر می‌تواند به شما صدمه بزند.
* مقدار کلسیم و ویتامین D مصرفیتان را بالا ببرید. طبق تحقیقی که در دانشگاه ویسکونسین در مدیسون انجام گرفت، مصرف 1000 میلی‌گرم کلسیم و 400 واحد (ده میکروگرم) ویتامین D در روز می‌تواند قدرت باروری را در مردان بالا ببرد. منابع خوب کلسیم عبارتند از شیر کم چرب (یک لیوان از آن حاوی 302 میلی‌گرم کلسیم است) و ماست (یک فنجان از آن حاوی 415 میلی‌گرم کلسیم است). ویتامین D مصرفی خود را نیز می‌توانید از شیر (یک لیوان شیر حاوی 98 واحد ویتامین D است) و ماهی آزاد (85 گرم از آن حاوی 360 واحد ویتامین D است) تامین کنید.
* تا می‌توانید از نوشیدنی‌های الکلی استفاده نکنید. تحقیقات نشان میدهد که مصرف مشروب می‌تواند مقدار تستوسترون و اسپرم را در شما پایین آورده و مقدار اسپرم‌های غیرطبیعی را درانزال شما بیشتر می‌کند.

میوه‌ها و سبزیجات باروری را در مردان تقویت می‌کند.

تحقیقات جدید عنوان می‌کند، مردانی که می‌خواهند قدرت باروری خود را افزایش دهند، ممکن است به خوردن بیشتر میوه‌ها و سبزیجات روی بیاورند. محققان در نشست انجمن پرشکی باروری، اعلام کردند که هرچه مصرف میوه‌ها و سبزیجات در مردان بیشتر باشد، اسپرم آنها نیز جنبندگی بیشتری می‌یابد.

48 مرد نابارور و 10 مرد بارور که در سال گذشته صاحب فرزند شده بودند، پرسشنامه‌ای را در رابطه با رژیم غذاییشان تکمیل کردند. نتایج نشان داد که 83 درصد از مردان نابارور مقدار بسیار کمی از میوه‌ها و سبزیجات استفاده می‌کردند، یعنی کمتر از 5 وعده در روز.

به طور کلی مردانی که کمترین مقدار میوه و سبزیجات را مصرف می‌نمودند، کمترین میزان جنبندگی اسپرم را داشتند.

دکتر ویویان لوئیس، پروفسور زنان و زایمان در دانشگاه روچستر، نیویورک در این زمینه می‌گوید، "تصور می‌کنیم که کیفیت اسپرم تا حد زیادی به مصرف آنتی اکسیدان در رژیم غذایی بستگی دارد."

او در ادامه صحبت‌های خود می‌گوید، آنتی اکسیدان‌ها، مثل آنچه در میوه‌ها و سبزیجات وجود دارد، می‌تواند به جلوگیری از آسیب رسیدن به اسپرم که باعث میشود کند و تنبل شوند و توانایی بارور کردن تخم را از دست دهند، کمک می‌کند.

به ویژه، آنتی اکسیدان‌های گلوتاتیون و کریپتوکسانتین، که بیشتر در سبزیجات، گوجه فرنگی، فلفل و پرتقال وجود دارد، قدرت و سلامت اسپرم را تضمین می‌کند.

دکتر لوئیس توصیه می‌کند که مردهایی که می‌خواهند بچه دار شوند، بهتر است از انواع و اقسام میوه‌ها و سبزیجات، حداقل 5 وعده در روز، استفاده کنند.

همچنین مردها بهتر است از خوابیدن طولانی مدت در وان آب داغ و کشیدن سیگار و ماریجوانا که همه به اسپرم آسیب می‌رساند، خودداری کنند.


¸.•¨¯`•¸¸شاید زندگی آن جشنی نباشد که آرزویش را داشتی ؛ اما حالا که به آن دعوت شدی تا میتوانی زیبا برقص!!¸.•¨¯`•.¸
# : 29 Sep 2008 21:37


چاق ها نابارور می‌شوند؟!:

/upload/th23/268434-58l7N.jpg

ناباروری وضعیتی است كه توانایی فرد در زاد و ولد كاهش یافته یا از بین رفته باشد. اما این به این معنی نیست كه فرد مشكل جدی‌ای دارد یا كاملا عقیم است. ناباروری مشكل شایعی است. اغلب موارد مشخص‌كردن علت ناباروری مشكل است. مردان و زنان هر دو در معرض عوامل ایجاد كننده‌ی ناباروری هستند. این عوامل ممكن است ژنتیكی و یا محیطی باشند و یا مربوط به شیوه‌ی زندگی فرد باشند.

یكی از شایعترین عواملی كه در ایجاد ناباروری در مردان و زنان نقش دارد چاقی است. چاقی مشكل بزرگی برای سلامتی به حساب می‌آید و شرایطی را ایجاد می‌كند كه علاوه بر مضراتی كه برای سلامت فرد ایجاد می‌كند، بر عوارض و خطر سایر بیماریها نیز می‌افزاید.

چاقی و ناباروری در مردان:

چاقی، باروری مردان را تحت تاثیر قرار می‌دهد. به تازگی مطالعات نشان داده‌اند كه افزایش توده‌ی بدنی یا BMI در مردان، با افزایش احتمال ناباروری ارتباط دارد و احتمال ناباروری در مردانی كه اضافه‌وزن دارند و یا چاق هستند، در مقایسه با مردانی كه وزن طبیعی دارند، بیشتر است.

این مطالعات بیان می‌كنند كه افزایش وزن حدود 9 كیلوگرم (20 پوند) احتمال ناباروری را 10 % افزایش می‌دهد. اختلالات هورمونی در مردان بیضه‌ها را تحت تاثیر قرار می‌دهد و تولید اسپرمها را محدود می‌كند. چربی اضافی موجب می‌شود كه هورمون مردانه‌ی تستوسترون به استروژن تبدیل شود و استروژن ساختن سلولهای جنسی را كاهش می‌دهد.

محققان بیان می‌كنند كه شاخص توده‌ی بدنی یا BMI بالا در مردان با كاهش سطح هورمون تستوسترون ارتباط دارد. در مردانی كه اضافه وزن دارند سطح تستوسترون 24% و در مردانی كه چاق هستند 26% كمتر از افرادی است كه وزن طبیعی دارند. به علاوه در مقایسه با افرادی كه وزن طبیعی دارند، یافته‌های غیر طبیعی بیشتری در آزمایش ترشحات جنسی مردانی كه چاق هستند، یافت می‌شود.

چاقی و هورمونها:

چربی زیادی، تولید هورمون آزاد كننده‌ی گنادوتروپین (GNRH) را تحت تاثیر قرار می‌دهد. وجود این هورمون برای تنظیم تخمك‌گذاری در زنان و نیز برای تولید اسپرم در مردان ضروری است. به علاوه هورمون آزاد كننده‌ی گنادوتروپین (GNRH) با واسطه دو هورمون دیگر، موجب تكامل تخمك و همچنین اسپرم می‌شود. چربی اضافی بر روی هورمونها تاثیر می‌كند و تعادل طبیعی هورمونهای جنسی در بدن را بر هم می‌زند.

چاقی و ناباروری در زنان:

مطالعات متعدد نشان داده‌اند كه زنانی كه اضافه وزن دارند و یا چاق هستند در مقایسه با زنانی كه وزن طبیعی دارند مدت زمان بیشتر و دشوارتری را برای باردار شدن سپری می‌كنند. به علاوه پس از باردار شدن نیز احتمال ناموفق بودن بارداری در زنان چاق بیشتر است. اضافه وزن در مردان و زنان منجر به افزایش میزان هورمونها در بدن می‌شود و هورمونها نیز فرایند باروری در مردان و زنان را تحت تاثیر قرار می‌دهند. ترشح غیر طبیعی هورمونها می‌تواند منجر به افزایش وزن و تاثیرات منفی بر روی تولید سلولهای جنسی در مردان و زنان گردد. در زنان، وزن زیاد موجب افزایش تولید انسولین می‌شود كه ممكن است منجر به نامنظم شدن تخمك گذاری شود. همچنین بین چاقی، افزایش تولید انسولین و ناباروری ارتباطی وجود دارد كه به این همراهی سندرم تخمدان پلی كیستیك گفته می‌شود. این وضعیت با دوره‌های نامنظم قاعدگی، نبود تخمك‌گذاری، چاقی و افزایش سطوح هورمونهای مردانه در بدن ارتباط دارد.

چاقی و باروری آزمایشگاهی:

وقتی كه هر دو یا یكی از زوجها از ناباروری رنج می‌برد ممكن است مشكل آنان مربوط به چاقی یا عدم تعادل هورمونها باشد و یا مشكلات دیگری وجود داشته‌باشد. به هر حال این افراد به باروری مصنوعی یا آزمایشگاهی روی می‌آورند. محققان دریافته‌اند كه حتی در چنین شرایطی، زنان چاق نسبت به زنانی كه اضافه وزن دارند و یا نسبت به زنان با وزن طبیعی برای باروری از شانس كمتری برخوردار هستند. مطالعات نشان می‌دهند كه در افرادی كه اضافه وزن دارند یا چاق هستند، كاشت سلول جنینی و بارداری پس از آن، احتمال موفقیت باروری مصنوعی كمتر از افرادی است كه وزن طبیعی دارند. محققان توصیه می‌كنند كه پزشكان پیش از شروع برنامه‌های باروری مصنوعی، بیماران خود را به رساندن وزن به حد مناسب راهنمایی كنند.

كاهش وزن:

چاقی حتی اگر خفیف باشد احتمال ناموفق بودن حاملگی را افزایش می‌دهد. به همین دلیل افراد چاق قبل از اقدام به بارداری بهتر است برای كاهش وزن برنامه‌ریزی كنند. برای كاهش وزن باید برنامه‌ی مناسبی تحت نظر پزشك طراحی شود و در صورتی كه چاقی شدید باشد ممكن است در مواردی از جراحی استفاده شود.



كاستن از وزن اضافی موجب افزایش باروری می‌شود و احتمال موفق بودن بارداری را افزایش می‌دهد. مطالعات نشان می‌دهند كه كاهش وزن گام بسیار مهمی‌در ارتقاء سلامتی است.

¸.•¨¯`•¸¸شاید زندگی آن جشنی نباشد که آرزویش را داشتی ؛ اما حالا که به آن دعوت شدی تا میتوانی زیبا برقص!!¸.•¨¯`•.¸
# : 30 Sep 2008 08:54


e_h_s_a_n
ایول خسته نباشی بیا یه بوس بده

همه ویروسی میشن میگی نه نگاه کن ( مهدی )
<< 1 ... 18 . 19 . 20 . 21 . 22 . 23 . 24 . >>
جواب شما
Bold Style  Italic Style  Underlined Style  Image Link  URL Link  Upload Images More Smiles... :grin: :wink: :up: :kiss: :biglol: :confused :cool: :love: :sad: :eek: :fl: :tongue:

» نام  » رمز عبور 
برای دسترسی به این قسمت میبایست عضو انجمن شوید. درصورتیکه هم اکنون عضو انجمن هستید با استفاده از نام کاربری و کلمه عبور وارد انجمن شوید. در صورتیکه عضو نیستید با استفاده از این قسمت عضو شوید.
 

Powered by MiniBB